براى اطلاع و استفاده ى شخصى است كه يكنفر دانشمند بخواهد براى بهره ى در زندگى شخص خود تجربه اى زياد كند يا بمحفوظات خود بيفزايد بلكه مىخواهد حقيقت فلان موجود نمودار شود ، يا نتيجه ى فلان تركيب و تحليل قابل استفاده ى جهانى بشود . پس در قرآن كه اين جمله ها و كلمات گفته شده است منظور معنى دوم است كه بفهماند دوران زندگى آزمايشگاه آدمى است ، بلكه ديگر موجودات هم . و جمله ى : « لِيُمَحِّصَ اللَّه » در آيات پيش نظير همين معنى است كه افراد در كارهاى زندگى ورزيده شوند و چگونگى و توانائى خود را نمودار كنند و معنى دانستن خدا به مناسبت ظهور علم است يعنى در آفرينش خداوند ظاهر و نمودار شوند مردمان مجاهد و مردان كار و كوشش . 2 - از جمله ى : « وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ » استفاده مىشود كه پيغمبر ( ص ) از همين موجودات است و انسانى است مانند شما فقطَّ مقام رسالت داشته است و ديگرانى هم مثل او بوده‌اند و رفته‌اند تا مانند مسيحيها او را خدا و فرزند خدا نشناسند و براى آفريننده افراد و اعضاء فرض نكنند كه پيغمبر هم يكى از آنها باشد و از او انتظارى بيش از انجام رسالت و مقام رهبرى نداشته باشند و فقطَّ يك پيشوا بشناسند كه بايد فرمانش را اطاعت كنند . 3 - جمله هاى : « أفَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ » مىفهماند تثبيت و تأكيد مطلب پيش را كه پيغمبر انسان است و ممكن است او را بكشند يا خود بميرد و نيز توبيخ مردم است كه با وجود اينكه پيغمبر انسانى است مثل شما و فقطَّ وسيله ى رهبرى است ، چشم داريد كه مانند بچه ها هميشه دستتان را بگيرد و پابپا راهتان برد تا بر راه مستقيم باشيد و گر نه مانند خردسالان كه اگر مادر دستشان را رها كند بر زمين مىخورند شما هم با يك كلمه ى شهرت مرگ پيغمبر شخصيّت و ايمان خود را از دست داده و فرار ميكنيد و بفكر بت پرستى و اتكاى به بتپرستان مىباشيد در صورتى كه بشما راه و چاه را نشان دادند و وظيفه ى خير و صلاح را دانستيد ، ديگر نبايستى چشم شما بپيغمبر باشد ، بلكه بايد دستورهاى او را وظيفه ى خود دانسته و با توكّل به خداوند آنها را انجام دهيد